In 1983 hield ik er een bijzonder flexibel werkend leven op na. Overdag werkte ik via Securitas als beveiliger op het districtskantoor (DIKA) van de ABN-bank aan de Vijzelstraat in Amsterdam. ’s Avonds ruilde ik mijn uniform regelmatig in voor een kelnerspak om via Tempo-Team op afroep chique diners te verzorgen. Twee totaal verschillende werelden, maar op een memorabele dag in 1983 kwamen die werelden op wel héél bizarre wijze samen.

In mijn vorige artikel schreef ik over de bureaucratische muur van het UWV in de derde persoon, maar soms moet je de kaarten gewoon open op tafel leggen. Dit is het waargebeurde, persoonlijke verhaal achter die muur — en hoe ik de dans met het systeem uiteindelijk met een grote glimlach heb gewonnen.

Het begon met een flinke dosis frustratie. De bezorger van DPD vond het blijkbaar niet nodig om aan te bellen en dropte dit dure keukenapparaat gewoon onbeheerd voor mijn deur. Gelukkig ontdekte ik het op tijd, want de Braun MultiGrill 9 Pro CG9167 bleek gelukkig een warm welkom waard.

Vers in de politiek, ambitieus en klaar om de wereld te veranderen? Pas op dat je niet direct in de grootste valkuil van het pluche trapt. Veel jonge politici rennen blind achter de waan van de dag aan, hopend op een virale tweet of een minuutje zendtijd. Maar scoren op de korte termijn is geen politiek handwerk; het is meedraaien in een schimmenspel. Als je écht impact wilt maken en niet de zoveelste eendagsvlieg wilt worden, moet je eerst de rust vinden om de basis te begrijpen. Ruil de smartphone eens in voor de klassiekers.

Wie vandaag de dag door de Wilhelminastraat in Sappemeer loopt, kan het zich bijna niet meer voorstellen. Maar in de jaren zestig, zeventig en tachtig zat hier, midden in de woonwijk, een gigantisch eierbedrijf. Het was geen traditionele boerderij, maar een gewoon woonhuis met een maalderij erachter. De eigenaar—een hardwerkende familieman met een druk katholiek gezin van zeven kinderen—had een slimme manier gevonden om uit te breiden. De naastgelegen woonhuizen waren zijn bezit en die verhuurde hij. Op de achtertuinen van die huurhuizen én op die van hemzelf had hij drie enorme kippenschuren gebouwd, die helemaal doorliepen tot aan de sloot die erachter lag. Met maar liefst twintigduizend kippen, maar konden ook meer zijn,  in legbatterijen drukte dit bedrijf een flinke stempel op de hele straat en nabije omgeving.

De bureaucratische muur van het UWV: Hoe een communicatiefout iemands leven kan ontwrichten

Whisky in 'Het Pandje': Vertrouwen op het scherpst van de snede (1989)

Een klap voor je tester: Herinneringen aan een Groningse jeugd

Het verschil tussen supermarktvlees en vlees van een kwaliteits-internetslager is inderdaad dag en nacht. Bij de supermarkt ligt het vlees vaak snel in de schappen en bevat het door de massaproductie meer vocht. De keuze voor een maandbestelling met topstukken zoals tournedos en chateaubriand, maar ook alledaagse toppers zoals kippendijen en een goede fijne leverworst, is simpelweg de slimste manier om restaurantkwaliteit in huis te halen.

Soms heeft rechtvaardigheid geen wetboek nodig, maar een vuist op tafel en een scherpe blik die zich niet laat intimideren. Een paar jaar geleden werd ik via een lokale horeca-uitbater benaderd door twee jonge boerenbroers, Thomas en Johannes. Hun ouders waren er niet meer, en na een tragisch ongeval in het verleden stonden ze er op de boerderij alleen voor. Het waren hardwerkende, maar ook ontzettend naïeve jongens. En precies van die naïviteit probeerde een grote zorginstelling misbruik te maken.